Meten met twee maten.

Soms begrijp ik meningen niet, vooral als ze tegengesteld lijken.
Wat te denken van verkorting van de WW-duur als men in de Kamer tegelijk het behoud van het wachtgeld verdedigt. Bij de eerste is de overweging dat het stimuleert om snel aan het werk te gaan, bij de tweede dat het zoeken van een nieuwe baan in alle rust dient te gebeuren. Beide zijn valide argumenten, maar niet tegelijkertijd. En als deze argumenten in overeenstemming moeten worden gebracht bv door een compromis, verwacht ik vervolgens één uitkomst en geen twee verschillende.
Dan de heksenjacht op artsen. Ik geef toe, elke fout is er één teveel. Maar waarom worden artsen aan de schandpaal genageld na fouten en politici gepromoveerd. Wie kent niet het fiasco van de aanleg van een dure strook weg door Maij-Weggen. Waarom wordt die dan commissaris der koningin?
Over de Fyra zal ik het maar niet hebben.
Dan wordt iedereen geacht zijn eigen fouten op te lossen, zie bv de bankiers, maar laten politici dat aan hun opvolger over? Aangezien Einstein al zei dat problemen veroorzaakt door een denkwijze, niet met dezelfde denkwijze kunnen worden opgelost, lijkt mij de oplossing bij politici de voorkeur te krijgen en niet die bij bankiers.
Het tonen in een tv-programma van een flesje Heineken schijnt verboden, maar in DWDD en P&W mogen ongegeneerd boeken en CD’s worden gepromoot.
Het schijnt voor een rechtsstaat de gewoonte te zijn om regels en wetten op te stellen, waarna bij overtreding straf volgt. Datzelfde gebeurt bij staten onderling in verdragen.
Waarom krijg ik dan een boete of erger na een overtreding en kan het verdrag van Maastricht aan alle kanten overtreden worden zonder sancties. Waarom hoeft de ECB zich niet aan de eigen regels te houden.
Is het omdat het in het groot gebeurt? Dan zou het ook niet erg zijn als we met z’n allen 150km/u zouden rijden, dat is dan ook in het groot. Blijkbaar werkt het zo niet. Maar hoe dan wel?
Coffeeshops, ook zo’n leuk onderwerp. Definitie van een coffeeshop: een winkel die wel mag verkopen wat ze niet mogen inkopen. Ze maken hun handelswaar dus blijkbaar uit het niets. Hier dringt zich een overeenkomst op met de ECB. Die verkoopt ook iets wat ze niet hebben.
Mi zijn er twee mogelijkheden:
1 De overheid en de staten gaan zich net als burgers houden aan de regels
2 De burgers gaan zich tov regels en wetten net zo gedragen als overheden en staten.
Wie het weet mag het zeggen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in algemeen, politiek, VK-bloggers en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Meten met twee maten.

  1. King Billy zegt:

    Terecht blog. Hypocrisie en arrogantie straalt van de gezichten van politici af. Cameron wordt nu verweten dat hij de spelreges wil veranderen. Hetzelfde deden politici eerder met de Verdragen van Nice, Amsterdam, Maastricht en Lissabon. Het EGH en de ECB zijn inmiddels niet meer onafhankelijk. Bij uitspraken en beslissingen staat de illegale constitutionele continuiteit van ‘Europa’ en de euro boven alles en iedereen.
    Wat de EU nodig heeft, is ‘Méér Cameron’ en ‘minder europa’. En al helemaal niet de schijnvertoning van een ‘2013, Jaar van de Europese Burger’. De EU heeft zichzelf stapje voor stapje tot een ongenaakbare Transfer Unie verheven. En daarmee tot een ‘enhanced’ Gemeenschappelijke Gotspe Unie.

  2. j de kat zegt:

    Als ik zie hoeveel verschillende maten je hier(boven) hebt genoemd, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat je niet verder kunt tellen dan twee.

  3. Aad Verbaast zegt:

    Een continue ergernis natuurlijk. Valt onder de noemer: gelegenheidsargumentatie.
    Iets waar met name politici uiterst bedreven in lijken te zijn. Aangezien er bij elk onderwerp altijd wel voor en tegens te bedenken zijn, verpakken ze enkel de argumenten die in hun straatje passen. Om die vervolgens die als “steekhoudend” te bestempelen.

    Je twee gegeven alternatieven bieden dan ook geen soelaas.
    2 leidt naar anarchie, moeten we niet willen.
    Maar 1 is ook geen oplossing, want als er ergens een onderwerp waar dageloijks gebruik wordt gemaakt van gelegenheidsargumentatie is dat wel “regels”.
    Komt het uit dat stellen ze: ik voer slechts de regels uit. Komt het niet uit dan worden de regels ineens anders uitgelegd, kunnen de regels plots razendsnel veranderd worden, of verwijst men eenvoudig weg naar een andere regel.

    Voorbeeldje: http://aadverbaast.wordpress.com/2012/04/04/uri-rosenthal-en-zijn-twee-maten/

    • blutch1 zegt:

      Mij lijkt dat de volgorde is: eerst regels veranderen en daarna pas doen. Dan is er tenminste een debat aan vooraf gegaan. Maar zoals het nu gaat, eerst de zelf opgestelde regels overtreden en dan maar evt de regels aanpassen, kan mi niet. Dan komt toch oplossing 1 tevoorschijn.

      • Aad Verbaast zegt:

        Lijkt ook de meest voor de hand liggende te zijn. En heeft dan ook de voorkeur zou er gekozen moeten worden.
        Moeten we wel eerst af van de regel: regels zijn er om overtreden te worden. Plannen zijn er van afgeweken te worden etc etc.

  4. Het Zwitsers kiesmodel en het Heilig Roomse Rijk moeten we gaan mixen en dan zal het hypocriete onrecht pas afnemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s